بانک مرکزی کشورمان به تازگی در جدیدترین گزارش خود، از افزایش قیمت هر مترمربع مسکن در تهران در اسفندماه سال ۱۴۰۲ به بیش از ۸۱ میلیون تومان خبر داده است. آماری که از افزایش بیش از ۳ درصدی در قیاس با ماه گذشته و افزایش بیش از ۲۴ درصدی در قیاس با دوره زمانی مشابه سال گذشته خبر می دهد.
، بانک مرکزی کشورمان به تازگی در جدیدترین گزارش خود، از افزایش قیمت هر مترمربع مسکن در تهران در اسفندماه سال ۱۴۰۲ به بیش از ۸۱ میلیون تومان خبر داده است. آماری که از افزایش بیش از ۳ درصدی در قیاس با ماه گذشته و افزایش بیش از ۲۴ درصدی در قیاس با دوره زمانی مشابه سال گذشته خبر می دهد. روندی که به نظر می رسد همچنان ادامهدار باشد و ما شاهد افزایش بیشترِ قیمت مسکن در ادامه راه باشیم.
مساله ای که خانه دار شدن را برای بخش های قابل توجهی از مردم کشورمان به یک رویا تبدیل کرده و البته که اجاره نشینی را نیز برای آنها سخت و سخت تر کرده است. در این نقطه، باید توجه داشته باشیم که بازار مسکن ایران از ۳ چالش بزرگ رنج می برد. چالش هایی که در تحریک افزایش قیمت در قالب آن نقشی مهم و محوری را بازی می کنند.
خواب ازار مسکن در سال ۱۴۰۲/ مستاجران به حال خود رها شدهاند!
اولا، نوعِ نگاه نظام حکمرانی در اقتصاد کشورمان به حوزه مسکن، همواره دستوری بوده است. نگاه و رویکردی که ناکارآمدی آن در کشورهای مختلف و به طور خاص کشورمان در سال های گذشته به عینه به اثبات رسیده است. با این حال، همچنان شاهد تداوم این رویکرد در بازار مسکن هستیم. موضوعی که نه فقط مشکلات را حل نکرده بلکه در توسعه و تعمیق آن ها نیز نقشی محوری بازی کرده است.
در این راستا، شاهد بوده ایم که هر آنچه به شیوه دستوری در رابطه با بازار مسکن کشورمان از سوی نظام حکمرانی این حوزه گفته و اعلام شده، در عرصه عمل چندان ماهیتِ عملیاتی به خود نگرفته و دستاوردهای عینی را به همراه نداشته است.
دوم اینکه هنوز این درک راهبردی چه در میان مردم و چه به ویژه سیاست سازان کشورمان ایجاد نشده که بازار مسکن تابعی از متغیرها و معادلات کلان اقتصادی کشورمان است. در این راستا، هر چه نوسانات اقتصادی و قیمت ارز و تورم در اقتصاد ایران دستخوش تغییر شود و رو به بالا حرکت کند، تاثیرات عینی خود را نیز در بازار مسکن به نمایش خواهد گذاشت. از این رو، اینکه به حوزه مسکن به صورت جزیره ای نکاه کنیم و فکر کنیم که میتوانیم چالش ها در این عرصه را به صورت انفرادی مخاطب قرار دهیم، چندان منطقی به نظر نمی رسد.
و در نهایت سوم اینکه روند ساخت و عرضه مسکن در کشورمان در قیاس با تقاضای قابل توجه و گسترده ای که در این بازار وجود دارد، حقیقتا از تناسب برخوردار نیست. این مساله نیز خود موجب می شود تا مسکن به کالایی کمیاب در ایران تبدیل شود و همین مساله انفجارهای قیمتی در قالب آن را تحریک و تشویق می کند. به طور خاص در مورد شهر تهران شاهد این موضوع هستیم و همین عدم تناسب عرضه و تقاضا سبب شده تا قیمت مسکن در تهران قله های قیمتی جدید و جدیدتری را فتح کند.